Op sabbat 12 september 2026 hadden we in het dorpje Hautrage het geluk om samen met 27 vrouwen deel te nemen aan een mooie dag rond een thema dat ons uiteindelijk allemaal op de een of andere manier aangaat: „Ben je jezelf als je spreekt?”.
Een thema dat op het eerste gezicht eenvoudig lijkt, maar dat ons aan het denken zet over hoe we met anderen omgaan. Zijn we echt onszelf als we praten? Dragen we soms ‘maskers’ in de samenleving om geaccepteerd te worden, om sterker over te komen, om bepaalde emoties te verbergen of simpelweg uit angst voor de blik van anderen? Al deze vragen zorgden voor heel mooie gesprekken.
In ons leven hebben we soms de neiging om alles onder controle te willen houden, te laten zien dat alles in orde is, en afhankelijk van de situatie verschillende ‘maskers’ op te zetten – dus momenten als deze zijn echt verfrissend. Het is waardevol om samen te komen in een omgeving waar je jezelf kan zijn, kan praten over wat je voelt en zonder oordeel naar anderen kan luisteren.
We hadden het genoegen om predikante Isabelle Raucy te mogen verwelkomen. Haar aanwezigheid heeft veel betekend voor deze bijeenkomst. De verschillende momenten van uitwisseling en getuigenissen waren bijzonder verrijkend: sommige vrouwen konden dingen vertellen die ze in hun dagelijks leven niet altijd de kans hebben om te delen. Het kan heel bevrijdend zijn om woorden te kunnen geven aan wat je meemaakt, om zonder oordeel te worden aangehoord en te beseffen dat anderen in vergelijkbare situaties kunnen verkeren.Deze getuigenissen gaven de dag een zeer authentieke dimensie. Het ging niet alleen om het deelnemen aan de activiteiten of het hebben van een leuke tijd, maar ook om naar elkaar te luisteren, elkaar te begrijpen en elkaar te steunen. Het was heel mooi om te zien dat iedereen haar eigen verhaal, ervaringen, sterke punten, maar ook haar moeilijkheden kon delen.
Natuurlijk draaide de dag ni
et alleen om gesprekken. Er waren verschillende activiteiten voor ons voorbereid, in een gezelligesfeer vol goed humeur. Ik heb vooral erg genoten van het leren maken van een dagboek met Jezus. Ik vond deze activiteit erg interessant en origineel. Het was een gelegenheid om na te denken over onze relatie met Jezus en even tijd voor onszelf te nemen. We konden ook onze persoonlijke weg, gedachten, gebeden en dingen die we aan Hem willen toevertrouwen, opschrijven en bewaren. Dankzij deze activiteit konden we naar huis gaan met iets persoonlijks dat we later verder kunnen gebruiken. Een mooie manier om de ervaring van die namiddag ook in ons dagelijks leven voort te zetten.
En omdat een mooie ontmoeting ook draait om kleine attenties, kregen we leuke cadeautjes mee als aandenken — een kleine verrassing die ons echt blij maakte en waardoor we een tastbare herinnering aan dit gezamenlijke moment mee naar huis konden nemen.
Naast de activiteiten, de getuigenissen en de cadeautjes denk ik dat vooral de sfeer deze middag tot een groot succes heeft gemaakt. Er was veel eenvoud, gelach, welwillendheid en een goed humeur. We konden praten, leren, naar anderen luisteren, een stukje van ons verhaal delen en gewoon genieten van dit moment onder vrouwen.
Deze dag heeft ons dus de kans gegeven om na te denken over hoe we met anderen omgaan, maar ook over onze relatie met onszelf en met Jezus. Achter de schijn en de maskers die we in het dagelijks leven dragen, schuilen gewoon vrouwen met hun verhalen, hun vreugde, hun vragen en hun worstelingen. En dat alles kunnen delen in een sfeer van vertrouwen is een ware rijkdom.
Persoonlijk heb ik echt enorm genoten van deze bijeenkomst. Ik vond onze gast erg leuk, net als de aangeboden activiteiten, de getuigenissen, de ges
prekken en vooral die ontzettend hartelijke sfeer. De mogelijkheid om vrijuit te praten en gewoon jezelf te zijn, zonder dat je je anders hoeft voor te doen. Het was een moment waarop we tegelijkertijd konden nadenken, leren, lachen, ervaringen delen en met iets positiefs naar huis konden gaan.
Een mooie dag die ons er ook aan herinnert hoe belangrijk het is om tijd voor elkaar te maken. Dus ja, dit moeten we vaker doen! Want het was echt geweldig, verrijkend en voor sommigen misschien zelfs een beetje bevrijdend. ❤️
Hartelijk dank aan iedereen die heeft meegeholpen aan de organisatie van deze mooie bijeenkomst en aan iedereen die het heeft aangedurfd om iets van zichzelf te delen.
Anaïs Piérrt-Casen