Ook dat hoort bij het bestaan en de geschiedenis van een federatie! Komen en gaan, nieuwe vonken van het kerkelijk leven en boeken die gesloten worden met gedeelde herinneringen.
De groep waar we vandaag afscheid van nemen is 7-tov uit Nijvel. De geschiedenis van de kerk in Nijvel gaat terug tot 1924, iets meer dan 100 jaar geleden, toen het eerste land werd ontgonnen in de regio. De kerk werd officieel georganiseerd in 1930 onder leiding van Charles Gerbert. De langst dienende pastoor in Nijvel was Léon Liénard in de jaren ’60, ’70 en ’80, met nog eens twee jaar van 1994 tot 1995. Een andere prominente figuur was Remy Durieux, wiens monumentale preekstoel het symbool was van een solide kerk die soms wat souplesse miste.
In 2011, onder impuls van Jean Vandenberg en Luc Delameillieure, kreeg deze behoefte aan vernieuwing vorm met de lancering van het project ‘7-tov’. De nadruk ligt op openheid, dynamiek, gezelligheid, participatie en viering. En het doet deugd om weer deel uit te maken van een zorgzaam en levendig kerkleven. Sabbatten en activiteiten volgden elkaar op… Tien jaar later, ondanks de onverminderde waarde van het project, vormde het gebrek aan personeel een probleem en vroeg de groep de ontbinding aan.
Na zijn honderdjarig bestaan zullen we de kerk van Nijvel missen, maar hopelijk zal de groep op een dag weer uit zijn as herrijzen.
In januari 2023 werd de basis gelegd voor een ander project: de oprichting van een nieuwe Portugeestalige kerk in de Brusselse regio. Een jaar later zijn de resultaten meer dan bemoedigend. Laten we eens kijken naar de fases in de ontwikkeling.
Spreken tot onze tijdgenoten die leven in een overwegend seculiere samenleving is niet iets wat je kunt improviseren. Daarom hebben een aantal van onze voorgangers de vorming van het “Global Mission Center for secular and post-christian mission” gevolgd om te begrijpen hoe je deze mensen kunt bereiken, maar ook en vooral om te begrijpen wat je niet moet doen!
Na deze opleiding hebben Ricardo en Michelle Pereira en een tiental andere Portugeessprekende leden gebeden, nagedacht, ideeën uitgewisseld en gewerkt aan het project Nosso Refugio (Ons Toevluchtsoord). Het doel is om zich in de eerste plaats te richten op de behoeften en verwachtingen van bezoekers. De kerk kijkt dus niet naar binnen, maar naar buiten, naar al die mensen die het nodig hebben om hun Schepper te ontmoeten, de warmte van broederliefde te voelen, hun eenzaamheid te doorbreken en opgenomen te worden in een zorgzame familie. Op hun beurt ontdekken en gebruiken deze mensen hun talenten door zich in te zetten voor het welzijn van iedereen.
’s Ochtends komt de groep samen voor Bijbelstudie en een eredienst, maar met speciale aandacht voor missies. Aan het eind van de middag worden leden en bezoekers ontvangen voor een programma van een uur en een kwartier met een moment van verering, een moment van gebed en een Bijbelboodschap. Elke bezoeker krijgt speciale aandacht op maat. De gekozen woordenschat staat mijlenver af van het Kanaän-dialect, de muziek is dynamisch en de kledingstijl stelt bezoekers op hun gemak.
Na meer dan 70 programma’s is de gemiddelde opkomst tussen de 40 en 50 mensen per sabbat, waarvan de helft geen adventist of christen (meer) is. Voor degenen die een bepaalde passage of thema diepgaander willen bestuderen, wordt er doordeweeks een Bijbelstudieavond georganiseerd. Hetzelfde geldt voor degenen die een moment van gebed willen delen.
In de komende maanden, of zelfs jaren, is het de bedoeling om deze ervaring ook in andere talen uit te proberen, te beginnen met het Engels.
Moge God al deze mensen zegenen die eindelijk ontdekken dat Hij de Ware Toevlucht is.