Overlijden Daniëlle Boumann-Maes

Met groot verdriet hebben wij kennis genomen van het overlijden van Daniëlle Boumann-Maes op 12 oktober op 80-jarige leeftijd.

Van 1971 tot 1995 werkte Daniëlle als secretaresse bij de Federatie. Van 2007 tot 2013 was zij algemeen secretaris. Ze was ook lid van de Gentse kerk, die ze met hart en ziel ondersteunde. Enkele voormalige collega’s en vrienden deelden hun getuigenis met ons:

Henri Van Der Veken (predikant en voorzitter van de Federatie van 1970 tot 1998):

“Als studentvertalers/tolken kwamen Daniëlle en haar verloofde Kenneth op zaterdag naar de Vlaamse kerk in Brussel. Daar heb ik ze begin jaren zestig ontmoet. Ongeveer tien jaar later (1971), toen ik net aan mijn pastorale stage was begonnen, werd Daniëlle aangenomen als meertalig secretaresse bij de Federatie. Gedurende 24 jaar werkte ze efficiënt voor de kerken, de predikanten, de departementshoofden, de penningmeester en verschillende voorzitters (Georges Vandenvelde, Jean Geeroms, Georges Cazaerck, Henri Van Der Veken). Eén van haar taken was het voorbereiden van het maandelijkse “preekrooster” voor alle kerken. Dit was een ingewikkelde taak die zij gedurende al die jaren trouw en met volharding heeft uitgevoerd. Het was ook in deze periode dat zij een jonge Ghanese vluchteling, Kwame S., nu arts in Noord-Amerika, onder haar hoede nam. In 1995 staakte ze officieel haar activiteiten om voor haar ouders te zorgen. Jaren later werd ze benoemd tot “algemeen secretaris” van de Federatie, een soort vice-voorzitter, en werd zo de eerste vrouw die deze functie in de Belgisch-Luxemburgse federatie bekleedde! Zelf heb ik Daniëlle gedurende het grootste deel van mijn pastoraat en voorzitterschap gekend en met haar samengewerkt. Daniëlle was een uitstekend persoon: beschikbaar, professioneel, discreet, zorgzaam, gevoelig, ruimdenkend, nieuwsgierig en intelligent. Een persoon die het leven van de mensen om haar heen verrijkte. Dank je, Daniëlle. Zolang je in onze herinneringen bent blijf je in leven!

Nicole Rosseel (lid van de kerk van Gent)

Toen ik in de kerk kwam – zo ongeveer een jaar voordat het huwelijk van Danielle en Kenneth werd aangekondigd – toen stond Danielle een eindje weg van mij. Wel omdat ik mij te klein vond in verstand ten overstaan van die beide mensen. Toen 8 jaar geleden mijn zoon Piet is overleden, toen pas leerde ik de grootheid en de liefde van Danielle echt kennen. Zij was immers degene – bijna als enige – die mij op tastbare en geestelijke wijze steun verleende in deze moeilijke periode. Die met mij naar voordrachten ging over ‘rouwverwerking’. Die zelfs jaren nadien er altijd was voor mij. Toen plots – ik wist en kende haar strijd en angsten toentertijd – alle contact verbroken werd omdat zijzelf niet meer kon reageren en dat er geen deur meer openstond om nog contact op te nemen met Danielle. Vaak heb ik mijn maatje zo gemist, wilde ik ook voor haar een steun zijn in haar moeilijke levensperiode. Maar deuren waren dicht, zelfs toen ik wist waar ze was opgenomen, kon ik haar niet meer bereiken. Eén grote vreugde ‘Eens zie ik mijn maatje terug’.

Monique De Clercq (Federatiesecretaresse van 1985 tot 2013)

“Toen ik bij de Federatie begon te werken, verwelkomde Daniëlle me als een grote zus. Ik heb heel graag met haar samengewerkt, omdat ze niet alleen attent, oplettend en beschikbaar was, maar ook en vooral heel discreet, iets wat tegenwoordig verloren gaat en wat een grote kwaliteit was in ons werk. Daniëlle was altijd op zoek naar nieuwe uitdrukkingen in het Frans, en de uitleg om ze te begrijpen gaf ons de nodige lachsalvo’s. Het zijn deze momenten van vreugde die ik in gedachten wil houden als ik aan Daniëlle denk.

Daniëlle hield ook van reizen, van het ontdekken van de wereld en verschillende culturen. Maar als ze thuis was, zorgde ze speciaal voor haar katten en gaf ze hen veel genegenheid, die ze aan haar teruggaven.

De laatste jaren nam haar ziekte geleidelijk een deel van haar geest en lichamelijke vermogens weg tot aan haar dood, wat ons eraan herinnert hoe kwetsbaar het leven is. Het verlies van Daniëlle zal een leegte achterlaten. De Federatie en alle leden die zij met toewijding en vriendelijkheid heeft gediend, gedenken haar en betuigen Kenneth, haar echtgenoot en hun respectieve families hun diepste medeleven en genegenheid.

Reacties zijn gesloten.