In deze studie buigen we ons over het centrale gedeelte van het boek Job. In dit poëtisch drama vinden we de dialogen tussen Job en zijn drie vrienden, die gekomen waren om Job te ‘beklagen en te troosten’. ( H. 4 tot 27).
In deze studie buigen we ons over het centrale gedeelte van het boek Job. In dit poëtisch drama vinden we de dialogen tussen Job en zijn drie vrienden, die gekomen waren om Job te ‘beklagen en te troosten’. ( H. 4 tot 27).
Aan het begin van het boek wordt Job voorgesteld als toonbeeld van een gelukkig man, bij wie alles lukt: hij heeft een mooi gezin, hij is rijk en heeft een goede naam, hij is bovendien een toonbeeld van vroomheid (Job 1:1-5). Een hoofdstuk verder zien we hem zitten in zak en as: hij is alles kwijt. Het hoeft niet te verbazen dat hij wegzinkt in depressie. Jobs uitspraken laten ons toe om enkele symptomen van zijn depressie aan te wijzen
In de voorgaande paragrafen had Jezus het in een lang discours over een ‘einde’. Het einde van Jeruzalem, het einde bij de komst van de zoon des mensen of van de bruidegom. Dit discours sluit hij af met een oordeelscène (25:31-46) waarmee Jezus duidelijk maakt dat er uiteindelijk effectief twee ‘kampen’ zijn. Het onderscheid tussen beide groepen: “wat je aan de minste van mijn broeders hebt gedaan of niet gedaan’.
12-Matteüs-De-laatste-dagen-van-Jezus.docx
12-Matteüs-De-laatste-dagen-van-Jezus.pptx
Het hoofdstuk 21 van Matteüs situeert zich volop in de centrale boodschap van de evangelist : « Kom tot inkeer (verander van ingesteldheid en van houding) want het koninkrijk van God (Gods droom voor de mensen) is binnen handbereik. » Meerdere episodes volgen elkaar op, schijnbaar zonder onderling verband, maar in werkelijkheid leren ze ons heel wat over het accent dat de apostel wil leggen in zijn evangelie.